Negativiteit loslaten – Levensles van Eckhart Tolle

26 april 2017

Hoe laat je je negativiteit los, en bevrijd je je van ongelukkigheid? Een levensles uit 'De kracht van het Nu' van Eckhart Tolle.

negativiteit

Erger je je aan wat je aan het doen bent? Het kan om je werk gaan of om iets waarvan je hebt toegezegd dat je het zou doen, maar een deel van je ergert zich en komt ertegen in verzet. Koester je een onuitgesproken wrok tegen iemand die je na staat? Besef je wel dat de energie die je daardoor uitstraalt zo schadelijk is dat je daarmee niet alleen je omgeving maar ook jezelf verontreinigt? Kijk eens goed bij jezelf naar binnen. Is daar ook maar het geringste spoor van ergernis of onwil te bespeuren? Zo ja, observeer dat dan op het mentale en het emotionele niveau. Wat voor soort gedachten produceert het verstand over deze situatie? Kijk dan naar de emotie, dat is de reactie van het lichaam op die gedachten. Voel de emotie. Voelt het prettig of onprettig aan? Is het een energie waar je werkelijk voor zou kiezen om in je innerlijk toe te laten? Héb je eigenlijk wel iets te kiezen?

Je bent verantwoordelijk voor je innerlijke ruimte

Misschien maakt er iemand misbruik van je, misschien is de activiteit waar je mee bezig bent echt vervelend, misschien is iemand uit je omgeving echt oneerlijk, irritant of onbewust, maar dat alles is niet belangrijk. Of je gedachten en emoties over deze situatie gerechtvaardigd zijn of niet, maakt daarbij niets uit. Het is een feit dat je je verzet tegen wat is. Je maakt van het huidige moment een vijand. Je schept ongelukkigheid, conflict tussen binnen en buiten. Je ongelukkigheid vervuilt niet alleen je eigen innerlijke wezen en de mensen in je omgeving, maar ook de totale menselijke psyche waar jij een onlosmakelijk onderdeel van bent. De vervuiling van de planeet is slechts de uiterlijke weerschijn van een innerlijke psychische vervuiling: miljoenen onbewuste personen die niet de verantwoordelijkheid op zich nemen voor hun innerlijke ruimte. Houd op met wat je aan het doen bent, praat met de persoon om wie het gaat en zeg precies wat je voelt, of stop met die negativiteit die je verstand rond deze situatie heeft gecreëerd en die geen ander doel dient dan een vals zelfgevoel te versterken. Het is belangrijk dat je de futiliteit ervan inziet. Negativiteit is nooit de beste manier om een situatie aan te pakken. Integendeel, in de meeste gevallen blijf je daardoor vastzitten en houdt de negativiteit echte verandering tegen. Alles wat je met negatieve energie doet wordt erdoor besmet en leidt op zijn tijd tot meer pijn, meer ongelukkigheid. Verder is elke negatieve innerlijke toestand besmettelijk: ongelukkigheid verspreidt zich sneller dan een lichamelijke ziekte. Door de wet van de resonantie prikkelt en versterkt ze de latente negativiteit bij anderen, tenzij ze immuun zijn, dat wil zeggen, heel bewust. Ben je de wereld aan het vervuilen of ben je de rommel aan het opruimen? Je bent verantwoordelijk voor je innerlijke ruimte, jij en niemand anders, net zoals je verantwoordelijk bent voor de planeet. Zo binnen, zo buiten: als mensen de vervuiling in hun binnenste opruimen, stoppen ze ook met de uiterlijke vervuiling.

Hoe kunnen we negativiteit loslaten, zoals je voorstelt?

Door haar los te laten. Hoe laat je een gloeiend kooltje los dat je in je hand houdt? Hoe laat je zware en nutteloze bagage los waar je mee loopt te zeulen? Door in te zien dat je de pijn niet meer wilt voelen of het gewicht niet meer wilt dragen en het te laten varen. Diepe onbewustheid, zoals het pijnlichaam of andere diepe pijn, zoals het verlies van een geliefde, moet je meestal omzetten door een combinatie van aanvaarding en het licht van je aanwezigheid – je ononderbroken aandacht. Veel patronen in de gewone onbewustheid kun je daarentegen makkelijk loslaten als je weet dat je ze niet meer wilt en niet meer nodig hebt, zodra je weet dat je kunt kiezen, dat je niet gewoon een bundel geconditioneerde reflexen bent. Dit alles impliceert dat je toegang hebt tot de kracht van het Nu. Zonder die toegang heb je geen keus.

Maar als je bepaalde emoties negatief noemt, zeg je toch eigenlijk dat ze er niet zouden moeten zijn, dat het niet goed is om die emoties te hebben? Ik zie het zo, dat je jezelf alle emoties moet toestaan die bij je opkomen in plaats van dat je ze als slecht beoordeelt of zegt dat je ze niet zou moeten hebben. Het is prima als je wrevel voelt, het is prima als je boos, geïrriteerd, humeurig of wat anders bent – anders ga je het maar onderdrukken en krijg je innerlijke conflicten of ontkenning. Alles is goed zoals het is.

Natuurlijk. Zodra een gedachtepatroon, emotie of reactie er is, moet je dat aanvaarden. Je was niet voldoende bewust om te kunnen kiezen. Dat is geen oordeel maar een feit. Als je wel had kunnen kiezen of had beseft dat je kunt kiezen, zou je dan kiezen voor lijden of vreugde, voor je prettig of slecht op je gemak voelen, voor vrede of conflict? Zou je een gedachte of gevoel kiezen dat je afsnijdt van je natuurlijke staat van welzijn, de levensvreugde diep in je binnenste? Al zulke gevoelens noem ik negatief, wat gewoon hetzelfde betekent als slecht. Niet slecht in de zin dat ‘je dat niet had moeten doen’, maar gewoon slecht als feit, zoals wanneer je last van je maag hebt. Hoe is het mogelijk dat mensen alleen al in de twintigste eeuw meer dan honderd miljoen medemensen hebben omgebracht? Dat mensen elkaar op zo grote schaal pijn doen, gaat elk voorstellingsvermogen te boven. En dan heb ik het nog niet over het geestelijke, emotionele en fysieke geweld, de martelingen, pijn en wreedheden die ze elkaar en andere voelende wezens dagelijks blijven aandoen. Gedragen ze zich zo omdat ze in contact staan met hun natuurlijke toestand, de vreugde van het leven in hun binnenste? Natuurlijk niet. Alleen mensen in een heel negatieve toestand, die zich heel slecht voelen, kunnen zo’n werkelijkheid scheppen als afspiegeling van hoe ze zich voelen. Nu zijn ze bezig de natuur en de planeet die hen voedt te vernietigen. Het is ongelooflijk maar waar. Mensen zijn een gevaarlijk krankzinnige en erg zieke soort. Dat is geen oordeel, ik stel gewoon een feit vast. Het is ook een feit dat er onder die krankzinnigheid wel degelijk geestelijke gezondheid is. Genezing en verlossing zijn op dit moment beschikbaar. Om terug te komen op wat je zei: het is zonder meer waar dat als je je ergernis, humeurigheid, woede, enzovoort aanvaardt, je niet meer gedwongen bent ze blindelings uit te leven. Ook wordt het dan minder waarschijnlijk dat je ze nog op andere mensen projecteert. Maar ik vraag me af of je jezelf niet voor de gek houdt. Als je zoals jij een tijdlang aanvaarding hebt beoefend, komt er een moment dat je door moet naar het volgende stadium, waarin die negatieve emoties niet meer bij je opkomen. Als je dat niet doet, wordt je ‘aanvaarding’ gewoon een mentaal etiket waardoor je ego zich kan blijven overgeven aan ongeluk en het gevoel kan versterken dat je afgesneden bent van andere mensen, je omgeving en het hier-en-nu. Zoals je weet is het gevoel afgesneden te zijn de basis van het gevoel van identiteit van het ego. Werkelijke aanvaarding zou zulke gevoelens onmiddellijk omzetten. En als je echt diep vanbinnen weet dat alles zoals je zegt ‘goed’ is, en wat natuurlijk waar is, waarom zou je dan überhaupt nog negatieve gevoelens hebben? Als je niet oordeelt en je niet verzet tegen wat is, komen zulke gevoelens helemaal niet bij je op. Je hebt wel het idee in je hoofd dat ‘alles prima’ is, maar diep vanbinnen geloof je het niet echt, en dus zijn de oude mentaal-emotionele verzetspatronen er nog steeds. En daardoor voel je je slecht.

Dat is ook prima

Kom je nu op voor je recht om onbewust te zijn, je recht op lijden? Maak je geen zorgen: niemand neemt je dat af. Als je beseft dat je misselijk wordt van bepaalde levensmiddelen, zou je die dan blijven eten en volhouden dat het prima is om misselijk te zijn?

Wil je De kracht van het Nu lezen? Bestellen kan hier.