De Meesters van het Verre Oosten

Ondanks dat het niet gebonden is, is dit een mooi stevig boek met fijne kwaliteit papier en een mooie omslag. Het boek is wel bijna 800 pagina’s en nogal zwaar daardoor. Ik vond het eerste deel nogal formeel geschreven, maar ik vond dit niet vreemd aangezien de schrijver dit schreef in 1894. Na een tijdje gelezen te hebben, merkte ik dit een stuk minder en werd ik zo het boek ingezogen.

Dit boek begint als een regelrecht avonturenboek, iets wat ik ook verwachtte. Baird T. Spalding reist in 1894 met een onderzoeksgroep naar het verre oosten waar hij de meesters ontmoet. Deze meesters nemen de onderzoeksgroep mee op een reis door verschillende landen en laten zien hoe hun leven en leringen eruitzien. Daardoor verandert de toon na een tijd. Het gaat van een  avonturenboek over in een spiritueel boek. Dit is niet een boek dat je zomaar even uitleest, maar meer een boek dat je er nog eens bij pakt of naleest. Dit boek wil je vaker lezen.

Het boek gaat niet over de verschillen, maar juist over de overeenkomsten in geloof. Dit boek is een hoop- en liefdevolle boodschap. Over dat de tijd is gekomen om te kiezen tussen geloofsovertuiging en de broederschap van de mens. Deze meesters willen door liefde kennis en verlichting brengen.

Ik wilde de dingen die ik echt interessant vond gaan aanstrepen, maar ik ben na een tijd maar weer gestopt, want dan kon ik het hele boek wel kleuren. Het is een aaneenschakeling van mooie, diepe leringen en zeker de moeite waard.

“De Meesters van het Verre Oosten, een van de meest spraakmakende spirituele boeken van de 20e eeuw.” Dat lees ik op de achterkant van het boek. Op de voorkant staat een rustige afbeelding van hoge spitse bergen, gebouwen waarover een oranje/rode gloed schijnt en aan de zijkant hiervan nog een verdwaald geel stuk papier met tekst. Al lezende in het boek worden deze beelden duidelijk. Dorpjes in de bergen, een avondzon die een prachtige kleur geeft aan de huizen en oude manuscripten die gelezen worden.

Het is een omvangrijk boek van 795 pagina’s, maar het leest makkelijk. Het is een mooi en boeiend verhaal over de expeditie die de schrijver Baird T. Spalding met enkele metgezellen heeft gemaakt naar de Himalaya waar ze de Meesters van het Oosten hebben ontmoet.

Spalding deed unieke ontdekkingen betreffende de leer van Jezus en de levens van de Grote Meesters waar hij mee sprak. Deze ontdekkingen, lessen en ervaringen worden opgetekend in dit boek. Spalding heeft nooit beweerd dat hij een groot genezer, ziener of iets dergelijks zou zijn. Het ging hem om het ware Leven van ieder individu, “De Christus is in ieder van u”, dat is het belangrijkste waarvan hij wilde dat iedereen het besefte. Daar gaat het in dit boek dan ook over.

Het is een wonderlijk boek. Mensen kunnen over afstand reizen zonder vervoer. Van het ene op het andere moment zijn ze ergens anders, terwijl dit rationeel niet mogelijk zou zijn. Tijdens de reizen is aan voedsel nooit een gebrek, ook al is er weinig of niets voorhanden. Het doet denken aan het verhaal van de wonderbaarlijke spijziging uit het bijbel. De verhalen zullen voor de een onwaarschijnlijk lijken, terwijl ze voor een ander een bron van wijsheid zijn, een gevoel van thuiskomen betekenen en tot een beter begrijpen leiden. Ze bevatten bijvoorbeeld een andere uitleg van de bekende Bijbelverhalen/teksten, dat zet de betekenis van die verhalen in een heel ander licht. Dat vond ik heel interessant en heel verfrissend. De beschrijvingen van de landschappen en de natuur zijn prachtig.

Een mooi stukje:

“…De mens begint zich te realiseren dat elk ander mens zijn broeder is in plaats van zijn vijand. Wanneer de mens dit ten volle beseft, zal hij inzien dat omdat allen uit de ene Bron afkomstig zijn, allen ook weer naar die Bron moeten terugkeren, en werkelijk als broeders moeten worden. Dan zal hij in de hemel zijn en beseffen dat de hemel de innerlijke vrede en harmonie betekent die de mens gewoon hier op aarde creëert. Hij zal dan begrijpen dat God in hem woont, en niet alleen in hem, maar in alles om hem heen, in elke rots, elke boom, elke plant, elke bloem, in elk schepsel; dat God aanwezig is in de lucht die hij inademt, het water dat hij drinkt, het geld dat hij uitgeeft; dat God de essentie is van alle dingen. Wanneer hij ademt, ademt hij evenzeer God als lucht; wanneer hij geniet van voedsel, geniet hij evenzeer van God als van voedsel…“

Het is geen boek om in één keer uit te lezen, maar wel een boek dat je nog eens ter hand neemt om iets weer na te lezen. Niet iedereen zal gecharmeerd zijn door dit boek, ik denk dat enige feeling met spiritualiteit wel een pré is. Maar er is zoveel te lezen wat bijzonder is dat ik alleen maar kan zeggen: lees het boek en neem in je hart mee wat voor jou van waarde is.

Dit boek is uitermate geschikt voor mensen die zich willen verdiepen in het hoe en waarom het leven loopt zoals het loopt. Het is een lange ontdekkingsreis en niet zomaar een boek dat je op een zondagmiddag uitleest. Het is een lange reis, uitvoerig beschreven, leerzaam en biedt stof tot nadenken.

Het boek is dikker dan ik verwachtte, maar geeft wel een goed wereldbeeld dat van alle tijden is en verklaringen geeft over zaken die niet te verklaren zijn. Voor wie zijn levenslessen beter wil begrijpen is dit boek zeker een aanrader.

Het boek is zeer bijzonder, heeft een mooie rustige harde kaft met een mooie illustratie van tempels op de Himalaya, waar de reis zich voornamelijk afspeelt en toch ook weer niet. Iedereen is met elkaar verbonden en de wijze lessen inspireren tot nader onderzoek en geeft handvatten om zelf te onderzoeken. Het is een eyecatcher op de leesplank of het nachtkastje en ook zeer geschikt om af en toe eens in te lezen als men niet te gehaast is. De verhalen bieden rust en verruimen de geest.

Een indrukwekkend boek. Dat was het eerste wat ik dacht toen ik het uit de verpakking haalde; een stuk dikker dan ik had verwacht, het leek haast een bijbel. Misschien is het dat in een bepaald opzicht ook wel: een bijbel van spiritualiteit en oosterse meesters. In het voorwoord wordt ook een link gelegd tussen het leven en onderricht van de Meesters die in dit boek aan bod komen, en dat van Jezus van Nazareth. Met een tekening van een dorpje tegen de achtergrond van besneeuwde bergen op omslag, en de ondertitel “De complete editie: Deel I t/m VI”, was ik niet alleen onder de indruk, maar wilde ik het ook direct openslaan.

Ik wist niet goed wat ik kon verwachten, een verhaal met een rode draad, losse delen of stukken? Het bleek een combinatie. De inleiding laat je kennismaken met Meester Emil, die de auteur ontmoet in India, en die door een deel van het boek als een van de belangrijkste leermeesters fungeert voor de auteur, en daarmee ook voor de lezer. Het boek bestaat uit diverse delen, en vanaf het tweede deel gebruikt de auteur ook zo min mogelijk namen van mensen en plaatsen. Hij schrijft nog steeds verhalend, wat het goed te volgen maakt, maar het door de abstractie en dikte is het geen boek dat je in één keer kunt lezen, of elke dag blijft pakken. Ik zou het daarom ook niet zomaar aanraden aan vrienden en familie, maar meer aan degenen die al geïnteresseerd zijn in spiritualiteit, en echt heel veel meer willen weten over oosterse wijsheden.

Het verhaal gaat in basis over een Amerikaanse expeditie van drieënhalf jaar in de Himalaya. Het boek is onderverdeeld in zes delen, met vele hoofdstukken over verschillende onderwerpen. Ik las het als een diepgaand spiritueel boek, waarbij de schrijver er geen doekjes om wond dat het zijn ervaring en realiteit was die hij in het boek beschreven heeft. Baird Spalding geeft ook aan dat eenieder ervan mag denken wat die wil en tot zich kan nemen wat hem juist lijkt. Dat gaf mij daadwerkelijk meer vrijheid van lezen.

In aanvang leest het boek als een roman, waardoor ik alle niet-alledaagse zaken voor lief kon nemen, en het verhaal gewoon even als waarheid kon zien.
Het heeft mij verwonderd dat er tijdens de reis meerdere zogenoemde meesters waren die de groep tijdens de reis begeleidden en waarbij de meesters in staat bleken over water te lopen, het lichaam, ter bescherming van een dorp tegen aanvallen, achter konden laten, en zich tegelijkertijd wisten te vertonen aan de groep expeditiegangers, die inmiddels vijf dagen verder waren getrokken en in een ander dorp met hem spraken. Ook verscheen een moeder van een van de meesters voor de groep en zij zou al honderden jaren oud zijn, zoals menig meester, waaronder ook Jezus van Nazareth en de Boeddha. En zo ging ook het reizen over een groot aantal kilometers te voet, zonder dat de expeditiegangers werkelijk vermoeid raakten. Ook de barre kou in de gebergten, waar de route in de Himalya doorheen liep, werd niet als koud ervaren. Door de begeleiding van de meesters werd eenieder op deze manier beschermd voor ontberingen. In het verhaal werd al snel duidelijk dat ook het zich verplaatsen van de ene naar de andere plek, ongeacht de afstand, in een oogwenk door de meesters mogelijk werd gemaakt. Verder werden de maaltijden onderweg en in de bezochte kloosters geserveerd zoals Jezus dat deed. Er werd één brood onder veel mensen verdeeld zonder dat het brood opraakte.

Ik werd dus in het begin heerlijk in het verhaal opgenomen en het was moeilijk met lezen te stoppen. Dat is met dit boek niet echt een probleem. Het werk bestaat inclusief de noten uit 856 pagina’s.
Je mag weten, ik werd erdoor geïnspireerd! Er kwamen prachtige inzichten. Zoals: in de grote leegte zijn het woorden die richting en focus bieden. Woorden zijn echter nooit de volledige boodschap. Later in het boek wordt er onderscheid gemaakt tussen het scheppende, het Christus bewustzijn en de Godmens. Daarbij wordt vooral duidelijk gemaakt dat wij aardelingen geheel vergeten zijn wie wij nu eigenlijk in wezen zijn en dat we ons daar niet of te weinig bewust van zijn in ons leven.

Dan volgt voor diegenen die het zien de raadgevingen: wil niet de ‘wijze’ zijn, degene die ‘weet’. En wees een constant doorgeefluik zonder je zorgen te maken. En, of je nu gelovig bent of niet, het boek brengt je al lezend tot de voor de schrijver diepere waarheid van het leven. En dat is dat we allen één en dezelfde bron zijn.

En toen kwam er zo op de helft van het boek voor de zoveelste keer een uitgebreid, voor mij nogal opdringerig, verhaal over hoe je God, de Godmens, de schepping en de schepper moest zien. Ik vond het wat vreemd steeds weer in een diepgaande herhaling te moeten lezen wat je ervoor over moest hebben voor je ook meester zou zijn. Op zich niet vreemd dat noodzakelijke vormen pas maken dat je als Godmens weer meer God dan mens kan zijn, maar het klonk mij te veel naar manipulatie. Het verhaal sprak zichzelf voor mij ook hier en daar tegen. En zo klopte het voor mij op een gegeven moment niet meer dat ik als lezer vrij gelaten zou worden om er het mijne van te denken.

Ik moest er even van bijkomen, nadat het zo inspirerende verhaal mij had meegenomen in een lang voorbije tijd, met de bijzondere ervaringen en een prachtige wereld waarin het werd gepresenteerd, omdat ik me steeds meer een bepaalde kant uit gestuurd voelde.

Uiteraard is het mijn persoonlijke ervaring met het reisverslag van Baird Spalding. En ik blijf het boek toch ook zien als een bijzonder en inspirerend werk.