Wijs lijf

Na het lezen van dit boek wil ik eerst even iets vermelden over de omslag/kaft van dit boek. Tussen de woorden Wijs en Lijf is een door licht omgeven rode vlek te zien. Dit vind ik zo goed passen bij het onderwerp van dit boek. Het symboliseert echt de (chronische) pijn waar veel mensen in hun leven mee kampen.

Het boek zelf leest vlot weg heeft goed leesbare en niet te lange hoofdstukken. Het hele verhaal motiveert echt om met deze methode en alle tips aan de slag te gaan (onder andere met JournalSpeak). De kracht van dit boek zit ook in de herhaling. Hiermee bedoel ik dat de methode en alle tools vaak worden herhaald in het boek. Persoonlijk vond ik dit niet erg of niet storend maar dit geeft juist een meerwaarde aan het boek omdat je daardoor nog meer leert hoe deze mind bodymethode werkt en hoe je er zelf aan kan werken om je zenuwstelsel als het ware te resetten.

Wat ik als lezer er vooral heb uitgehaald is dat je de tools zelf in handen hebt om mogelijk van je jarenlange chronische pijnen af te komen. Hier ga ik ook na het lezen van dit boek mij zeker verder in verdiepen, Het boek bevat aan het einde van elk hoofdstuk een persoonlijke ervaring of verhaal van mannen en vrouwen die door middel van dit boek en deze methode van hun chronische pijn zijn verlost. Dit vond ik een hele fijne toevoeging en dit geeft je als lezer nog meer motivatie om hiermee aan de slag te gaan.

Ik ga dit boek ook zeker onder de aandacht brengen bij familie en vrienden. Ik geef dit boek vier sterren.

Het boek Wijs lijf  voelt als een warme, zachte tegenhanger van de “bittere pillen” die je misschien in het verleden hebt moeten slikken zoals de auteur het toch wel grappig zegt. Het staat vol waardevolle inzichten en leest opvallend makkelijk, alsof je persoonlijk wordt begeleidt. Ik vind het een fantastisch boek. Ook al heb je veel boeken uit dit genre gelezen dit boek is een echte toevoeging.

Steeds weer benadrukt Sachs dat je, als je zelf nog niet genoeg vertrouwen hebt, dat van haar mag “lenen” totdat je het in jezelf hebt opgebouwd. Aan het einde van elk hoofdstuk vind je ervaringsverhalen, die niet alleen herkenning bieden maar ook extra verdieping geven. Het maakte me zo nieuwsgierig naar de methode JournalSpeak dat ik het boek nauwelijks kon wegleggen en merk bij mezelf dat ik steeds meer overtuigd raak van deze methode.

De auteur schrijft vanuit haar eigen ervaring binnen de body-mind geneeskunde, een benadering die erkent hoe opgeslagen trauma en onderdrukte emoties invloed hebben op onze lichamelijke gezondheid. Ze legt helder uit hoe ons lichaam, onze geest en onze emoties samenwerken om ons veilig te houden, zelfs als dat zich uit in chronische pijn of ziekte. Juist dat inzicht helpt je te begrijpen dat je systeem je niet tegenwerkt, maar probeert te beschermen.

Voordat je echt met de methode aan de slag gaat, wordt aangeraden om de theorie goed te begrijpen. Dat vormt een stevige basis voor het innerlijke werk dat volgt. Ook dit gedeelte leest heerlijk weg. Hoewel ik al bekend was met innerlijk kind-werk, was deze specifieke aanpak nieuw voor mij. JournalSpeak is een gerichte en gestructureerde manier van schrijven waarbij je leert om diep verborgen emoties naar boven te halen. Je geeft als het ware, met volledige toestemming, een stem aan je innerlijke kind.

De methode gaat ervan uit dat een ontregeld zenuwstelsel vaak een rol speelt bij chronische klachten, en dat je dit kunt helpen herstellen door consequent met deze vorm van schrijven te werken. Een belangrijke boodschap die steeds terugkomt: ongemak is niet hetzelfde als onveiligheid. Dat inzicht alleen al kan veel ruimte geven. De vraag die de auteur stelt, “wil je pijn, of wil je nog meer pijn?” zet aan tot reflectie en verantwoordelijkheid nemen voor je proces.

Het schrijven zelf is bedoeld om je emotionele “reservoir” stap voor stap leger te maken. Dagelijks wordt aangeraden om ongeveer 20 minuten te schrijven en dit af te sluiten met 10 minuten meditatie om alles te integreren. Je werkt met een lijst van onderwerpen en onderzoekt elk punt zorgvuldig, zonder te haasten. Veiligheid binnen je zenuwstelsel staat centraal: pas wanneer je je veilig genoeg voelt, kan je lichaam spanning en pijn loslaten.

Wat ik een mooi ritueel vind, is dat je na het schrijven je tekst weggooit. Daarmee laat je letterlijk en figuurlijk de lading los. Daarnaast wordt er uitgebreid stilgestaan bij de weerstand die je kunt ervaren wanneer je met pijnlijke emoties werkt, iets wat het proces heel menselijk en herkenbaar maakt.

Ik ben echt enthousiast over dit boek. Het nodigt uit tot eerlijkheid naar jezelf, zonder schaamte. Het kan een enorme opluchting zijn om gevoelens te erkennen waarvan je niet eens wist dat ze er waren. Voor mij voelt dit als een waardevolle en toegankelijke manier om dieper contact te maken met mezelf.

Toen de kans voorbij kwam om het boek ‘Wijs Lijf’ te recenseren, heb ik deze gegrepen. Als lichaamsgericht therapeut kom ik heel regelmatig tegen dat onderdrukte emoties het zenuwstelsel dusdanig belasten dat het zich gaat uiten in (chronische) lichamelijke klachten en ongemakken. Hiervan hoefde ik niet meer overtuigd te worden. Wel was ik nog zoekende naar passende taal hierin en een goede manier om mensen hier structureel bij te ondersteunen. Dit heb ik deels gevonden in het boek van Nicole Sachs. Het viel me vooral op dat veel van de verbanden die ik zie, ook door haar aangehaald werden. Dus dat ik op de goede weg ben.

Helaas doet het Amerikaanse sausje over het boek geen goed aan de geloofwaardigheid, voor deze nuchtere Hollandse. Ook vind ik dat de kracht van de boodschap deels verloren is gegaan in de vertaling. Het kostte mij wat moeite om hier doorheen te lezen. Achteraf had ik liever de Engelse versie gelezen genaamd ‘Mind your body’, een titel die in mijn beleving ook meer recht doet aan de inhoud.

Dit boek heeft wel mijn overtuiging bevestigd dat een therapeut je slechts een zetje in de goede richting kan geven, maar dat de ware verandering pas volgt wanneer je consistent je stappen blijft zetten. Uiteindelijk ben je zelf je beste therapeut, mits je daar de juiste tools voor in handen krijgt. Dit boek komt met een zeer uitvoerbare en waardevolle schrijfoefening, die ongetwijfeld in staat is om levens te veranderen bij structurele uitvoering. Dus wanneer je op zoek bent naar een manier om jezelf te helpen, is dit boek zeker het lezen waard.

Wijs Lijf is voor mij een waardevol en toegankelijk boek over de link tussen lichaam, zenuwstelsel en chronische pijn. De kernboodschap dat je niet hoeft te blijven leven met chronische klachten vind ik krachtig en hoopgevend.

Eerder las ik The Mindbody Prescription, en waar dat boek voor mij vooral de basis legde in het begrijpen van de mind body connectie, voelt Wijs Lijf als een praktische verdieping daarop. Het leest makkelijker weg en maakt de materie heel toegankelijk.

Wat ik sterk vond, is de uitleg over de rol van het zenuwstelsel bij chronische pijn. Dat bevestigde veel van wat ik al wist vanuit mijn werk als holistisch therapeut, maar gaf me ook nieuwe inzichten en meer bewustwording. Daarnaast vond ik de persoonlijke verhalen van mensen die hersteld zijn van hun klachten een waardevolle toevoeging. Dat maakt de theorie levendig en geeft hoop.

Dit boek is wat mij betreft een aanrader voor iedereen die leeft met chronische klachten en wil begrijpen wat het lichaam eigenlijk probeert te vertellen. Voor mij persoonlijk en professioneel heeft het extra benadrukt hoe belangrijk regulatie van het zenuwstelsel en het werken met opgeslagen emoties is in het helingsproces.

Ik ben dit boek begonnen met de hoop om er een ander en bovenal nieuw perspectief op chronisch pijn en angst uit te kunnen halen. Als iemand die zelf een vorm van chronisch pijn ervaart – fibromyalgie – was ik benieuwd of het perspectief waarover werd gepraat mijzelf daadwerkelijk een andere kijk op dit onderwerp zou geven. Zoals de auteur in het boek in haar eigen voorbeelden en dat van anderen aanhaalt heb ik zelf ook genoeg doktersbezoeken, onderzoeken en behandelingen doorlopen. In mijn zoektocht en proces naar heling heb ik veel gezien, gehoord en gelezen. Ik was voor het starten van dit boek naast nieuwsgierig dan ook lichtelijk sceptisch of het daadwerkelijk écht iets anders biedt.

Het kwam op mij over dat de auteur weet waar ze over praat; ze vertelt niet alleen vanuit haar eigen persoonlijke ervaring, maar brengt in haar boodschap ook andere perspectieven aan het licht door verhalen van anderen te delen en wetenschappelijk onderzoek en literatuur mee te nemen in haar onderbouwing.

De auteur richt zich in het boek voortdurend op de individuele lezer.  Het gaf mij de ervaring dat de auteur mij persoonlijk als gids aan de hand meenam. Daarbij legt zij alles in makkelijk begrijpbare en behapbare taal uit. Hierdoor heb ik het lezen van dit boek inhoudelijk niet als zodanig zwaar ervaren in vergelijking met menig non-fictie boek wat ik heb gelezen.

Na het omslaan van de laatste bladzijde heb ik geconcludeerd dat het boek voor mij niet het volledig nieuwe perspectief gaf dat ik had gehoopt te vinden. Dit ligt niet aan het boek of de inhoud daarvan, maar aan de kennis en ervaring die ik als lezer zelf al had voordat ik aan dit boek begon. Ik kan met zekerheid zeggen dat – afhankelijk van waar iemand is in diens proces– dit boek hoe dan ook écht een veranderend perspectief kan bieden. Ondanks dat mijn verwachting van het boek namelijk aan het begin anders was dan dat ik heb moeten concluderen, heb ik wel degelijk inzichten mogen opdoen m.b.t. mijn persoonlijk proces. Ik heb meer dan eens met tranen in de ogen zitten lezen omdat ik werd geroerd door hoe de auteur een boodschap naar mij, de lezer, overbracht. Met name de (h)erkenning die ik terugvond in het boek, maakte dat ik geraakt werd.

Het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik dit boek op zal pakken. Al dan niet om fragmenten terug te lezen dan wel om het boek aan iemand zoals een lotgenoot, een vriend, familielid en/of professional aan te raden.