De spirituele uitgeverij van Nederland

Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd

De dood is niet alleen het einde van het lichaam, het is ook de geboorte van onze geest. Stervensbegeleiding moet dus ook geboortebegeleiding zijn. Hoe kun je stervenden begeleiden op hun soms zo moeizame weg naar de dood? Natuurlijk is het belangrijk om te weten door welke stadia stervenden heengaan. Maar van beslissende betekenis bij die begeleiding is vooral de eigen opvatting over de dood. Wie gelooft dat de dood het einde van de mens is, zal bijvoorbeeld gemakkelijk euthanasie adviseren. Waarom zou een mens meer moeten lijden dan nodig is? Maar wie inziet dat de dood niet alleen het einde is van het fysieke lichaam, maar ook de geboorte van de geest, zal zich afvragen wat er aan geboortebegeleiding bij het sterfbed nodig is. En dan blijkt dat euthanasie soms een voortijdige geboorte van een nog niet volgroeide geest betekent. Stervensbegeleiding die tegelijkertijd geboortebegeleiding wil zijn, ziet er dan ook heel anders uit dan meestal onder dat begrip verstaan wordt.
Lees meer >
Over de auteur
Recensies
Inhoud

Hans Stolp

Hans Stolp auteur van Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd

Hans Stolp is pastor, auteur en veelgevraagd spreker. Hij studeerde theologie en maakte studie van de psychologie van Jung en van het esoterische christendom. Hij heeft talloze boeken op zijn naam staan (waaronder ook kinderboeken en dichtbundels), waarvan er vele bij Uitgeverij AnkhHermes verschenen. In zijn werk maakt hij de oorspronkelijke, spirituele of esoterische traditie (weer) voor een breed publiek toegankelijk. Een aantal van zijn boeken is in het Duits en Engels vertaald. www.hansstolp.nl

Meer boeken van deze auteur

Wat vinden anderen van ‘Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd’ en “Wat gebeurt er als je doodgaat?” ?
Sanne Steers deelt haar recensie.

In Veldhoven, waar de werkgroep “Er is meer…” al sinds jaar en dag lezingen organiseert waar ze sprekers heenhalen die deskundig zijn m.b.t. ‘iets dat verder dan het alledaagse gaat’, heb ik Hans Stolp meer dan eens horen spreken. Als ik daaraan denk, zijn de eerste woorden die bij mij bovenkomen: zachtaardig, luisterend, moedig, onderzoekend en ordenend. Hij gaat uit van een christelijke basis en dat is niet helemaal mijn uitgangspunt in het leven, dus boeken van hem had ik nog niet eerder gelezen. (Behalve dan “Aan synagoge, kerk en moskee voorbij”, “Luister alsjeblieft! De 10 heilige wetten van communicatie” en “Waarin Islam en Christendom verschillen, een stap naar dieper inzicht”)

Wie, zoals ik, mensen die al sinds WW2 met oorlogstraumata in hun rugzak lopen, begeleidt bij het terugvinden van zichzelf, zingeving, Levensblijheid en bijstaat in het zo min mogelijk last hebben van kwalen die later bovenop de diep in henzelf begraven ptss terecht gekomen zijn, komt, mede gezien de leeftijd van deze mensen, onherroepelijk tegen, dat er cliënten doodgaan.
Ze overlijden niet van het ene op het andere moment. Meestal niet tenminste. Er gaat veelal een proces aan vooraf, waarin hun band met de aarde en het leven dunner, transparanter wordt. Waarin ze soms al even op bezoek lijken te gaan in de Andere Wereld.
Wat mij daarbij telkens opvalt, is dat naarmate ze de pijnen die ze in hun leven opgedaan hebben meer kunnen loswikkelen en op laten lossen, angst voor het sterven transparanter wordt en verdwijnt.

Boeken als het Tibetaanse Dodenboek en het Egyptische Dodenboek en andere niet-christelijke boeken over sterven(sbegeleiding) heb ik gelezen, veel herkenning gevonden in de idee dat geboren worden, leven en sterven bewustzijnsstadia zijn.

Om de christelijke achtergrond vond ik het nogal een uitdaging om deze boeken van Hans Stolp te lezen. Ik heb ze aangevraagd. Ik heb ze gelezen. En… de ergens verwachtte dogmatische laag van christelijke ideeën waaraan menselijke ervaringen aan- en ingepast worden, die was er niet. Helemaal niet. Wat een opluchting, dat er zo open-minded gekeken wordt naar wat mensen ervaren, voelen en meemaken, helemaal losgezongen van wat ze eventueel ‘zouden behoren mee te maken en te ervaren’.

Hij legt ervaringen van mensen van nu naast die van mensen van vroeger, die hun ideeën, ervaringen en gevoelens opgeschreven hebben. Het esoterische Christendom en andere culturen worden naast elkaar gelegd, waaruit valt op te maken dat gelijksoortige ervaringen en waarnemingen in verschillende culturen slechts een andere naam hebben gekregen, maar wezenlijk, in essentie hetzelfde zijn.

Dat het overal en vooral gaat om in liefde elkaar vasthouden en in liefde elkaar loslaten en een stukje mee begeleiden voor de stervende, een stukje mee mogen ervaren voorbij de sluier voor de achterblijvenden, dat dat iets is van alle tijden en altijd. Ook van nu, in een tijd dat veel mensen stoer roepen dat bij de dood alles ophoudt. Want mensen merken dat als ze in liefde met een dierbare een stukje meelopen op die allerlaatste weg, dat het geen allerlaatste weg is. Ja, hier in dit leven, maar voorbij de sluier begint er voor de stervende een heel nieuw leven, als was hij/zij een boreling.

Aan het eind van “Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd” spreekt Hans Stolp ook nog over euthanasie en zelfdoding en Elisabeth Kübler-Ross. Dat enerzijds soms juist in de laatste levensfase of door diep (geestelijk dan wel fysiek) lijden heen een mens zijn grootste, waardevolste lessen leert, zoals zij die het zelf meemaakten gezegd hebben, wordt anderzijds de vraag in de lucht gehangen of, onafhankelijk van de esoterische (on)gevoeligheid van mensen, zij vanuit hun zelfbeschikkingsrecht het beste zelf samen met hun eigen ziel kunnen beslissen of ze die laatste lessen willen leren of er liever met een grote boog omheen lopen, om direct troost te halen in het niet meer in het aardse te zijn. Of dat voor hen betekent dat ‘alles opgehouden is’ of dat ze ‘naar de Andere Wereld zijn’, dat maakt niet uit. Ieder mens leeft zijn of haar eigen leven en sterft zijn of haar eigen dood.

Ik vind het zeer indrukwekkende boeken, die ik iedereen kan aanraden, onafhankelijk van waar je wel en niet in gelooft.

Sanne Steers, april 2021

Wat vinden anderen van ‘Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd’?
Lisalotte van der Tas deelt haar recensie.

Het compact ogende boek ‘Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd’ blijkt tegen m’n verwachtingen in vol met verschillende invalshoeken over het sterven te zitten. Ik heb het ervaren als een boek dat een paar dagen nodig heeft om echt te landen.

Wat me heeft verrast, zijn de verschillende levensbeschouwingen die de schrijver met elkaar verbindt tot een geheel. Het boeddhistische perspectief op sterven wordt verweven met de kijk op het stervensproces vanuit het diverse christelijke stromingen.

Het zijn met name de persoonlijke ervaringen van de schrijver met het begeleiden van stervenden die me hebben geraakt. De verhalen van mensen die zich op de grens tussen leven en dood bevinden, komen toch het dichtste bij inzicht in het stervensproces zelf. De persoonlijke verhalen en de levensbeschouwelijke ideeën over het leven na de dood weet de de schrijver af te wisselen met concrete handvatten van bekenden op het gebied van stervensbegeleiding zoals Kübler-Ross en Levine.

Het is een boek dat ik zelf eerder zou aanraden aan iemand die ervaart of verwacht dat het leven niet eindigt bij de dood. Er wordt bij het lezen toch vaak uitgegaan dat je als lezer niet gek op kijkt van bijvoorbeeld het bestaan van engelen en het bestaan van unieke zielsmissies. Maar ook voor degene die niet gelooft in een leven na de dood, kan dit boek waardevolle inzichten geven, een ander perspectief bieden, en kan het goed van pas komen bij het begeleiden van het stervensproces van mensen die erop vertrouwen dat het leven niet eindigt bij de dood.

Al met al een boek dat niet alleen een veelzijdige blik werpt het stervensproces, maar ook een dappere poging doet om ook de waarde van het sterven weer terug te krijgen in het maatschappelijke denken over de dood en bijbehorend beleid over vrijwillige levenseinde.

Lisalotte van der Tas, maart 2021

Wat vinden anderen van ‘Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd’?
Liesbet Geuens deelt haar recensie.

Voor de omslag zou ik zelf niet zo’n foto genomen hebben. Omdat het mistig is, maakt het de foto alleszins beter. Wat ik wel fijn vind, is hoe de titel en de auteur vermeld staan: gewoon in het midden van de voorkaft in een simpel lettertype en mooie kleuren.

Eigenlijk verwachtte ik van dit boek een down-to-earth verslag van stervensbegeleiding, met “praktische” voorbeelden, of beter gezegd, eigen ervaringen zoals Hans Stolp ze zelf beleefd heeft met stervenden. Na het lezen ervan mag ik mijn mening flink herzien: het is veel beter dan eerst verwacht. Uiteindelijk blijkt het wat vensters te openen, waardoor de frisse wind van een andere kijk op stervensbegeleiding binnenwaait. Doodgaan, sterven, afscheid nemen van het aardse leven om naar een geestelijk leven verder te gaan. En dan opnieuw geboren te worden en opnieuw te sterven als de tijd er is.

Hans Stolp geeft ook een viertal keer weer wat de reden is waarom hij dit boek schreef, en dat vond ik wel mooi:
• … om de vele vragen we ons stellen over het levenseinde te overdenken
• … om ons te kunnen voorbereiden op een nieuw leven
• … om ons huidige leven zinvol te kunnen afronden
• … om stil te staan bij euthanasie omdat elke beslissing in dit leven gevolg heeft voor een volgend leven.

Het is een aanrader voor mensen:
– die denken dat er enkel het leven op aarde is en geloven dat het dan gewoon gedaan is, zou het een eye-opener kunnen zijn – àls ze het boek tenminste zouden willen lezen;

– die openstaan voor het hogere zelf, voor een leven voor én na dit leven, voor leven vanuit het hart, voor een verbinding met een “andere wereld” en die geloven in hulp tijdens het geboorte- en sterftegebeuren, is dit 100% een aanrader;

– die een stervende willen helpen, is het een ongelooflijk mooi boekje dat het proces goed omschrijft en tips geeft.

Liesbet Geuens, maart 2021

Wat vinden anderen van ‘Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd’?
Katja van Meurs deelt haar recensie.

Dit kleine, makkelijk in de hand liggende boekje, vind ik een aanwinst voor degenen die in contact staan met mensen in de palliatieve fase maar zeker ook voor geïnteresseerden in het onderwerp. Nadenken over het leven, sterfelijkheid, de laatste fase, de dood en een eventueel leven na de dood zijn existentiële vragen van de mens.
Hans Stolp spreekt in dit boekje voornamelijk vanuit het esoterisch christendom en spreekt als zodanig uit dat de dood niet het einde is, wel van het fysieke lichaam, maar dat met het afleggen van het fysieke lichaam de geboorte plaatsvindt van de Geest. Stervensbegeleiding is zo ook geboortebegeleiding…

Hij omschrijft de dood als een overgang of doorgang naar die andere kant. Hij gebruikt mooie omschrijvingen als; `het land aan de overkant, de lichtwereld, de wereld van de geest.´
Hij vertelt dat in het esoterisch christendom gesproken wordt over drie lichamen; het fysieke en twee geestelijke lichamen; het etherische en het astrale lichaam (ook wel de Ziel genoemd). We dragen ook de Geest in ons (ons Goddelijke, hogere Zelf). Hij neemt ons mee in de palliatieve terminale fase en wat de stervende meemaakt tijdens het sterven zelf en vlak erna…

Als je niet bekend bent met deze materie is dit een pittige kennismaking en zal je deze stof wellicht een paar keer moet herlezen. Met de huidige ontkerkelijking zien meer mensen de dood als een einde. De vraag naar euthanasie neemt toe want het eigen beslissingsrecht van de mens is een hoog goed. Waarom zou je het lijden laten voortduren? Euthanasie wordt veelal gezien als een daad van barmhartigheid. Hans Stolp gaat hier dieper op in en pleit voor ook een andere zienswijze met betrekking tot de discussie van euthanasie. Immers, in het esoterisch christendom, wordt ons lijden niet als zinloos gezien, maar behoort tot de lesstof die ons in dit leven wordt voorgelegd. Lesstof die ons wil helpen om te groeien in liefdeskracht. Hans Stolp houdt overigens geen pleidooi tegen euthanasie maar trekt het onderwerp breder vanuit het esoterisch christendom maar ook vanuit bijvoorbeeld het boeddhisme. Al met al een interessant boek, een boeiend onderwerp en met alle noten achterin kun je nog veel meer lezen aangaande dit onderwerp.

Katja van Meurs, maart 2021

 

Hoofdstuk 1 De vele vragen 7
Hoofdstuk 2 Als de sluier wordt opgetild 14
Hoofdstuk 3 Niet alleen stervensbegeleiding, maar ook geboortebegeleiding 25
Hoofdstuk 4 Als onze geliefden plotseling sterven 37
Hoofdstuk 5 De samenstelling van de mens 48
Hoofdstuk 6 Wat de stervende beleeft op de grens van de dood 62
Hoofdstuk 7 Het stervenswerk 75
Hoofdstuk 8 De toenemende gevoeligheid van de stervende 90
Hoofdstuk 9 Voor verzorgenden en familie: ter overweging 101
Hoofdstuk 10 Het stervensuur 111
Hoofdstuk 11 De vraag naar euthanasie 123
Noten 135

15,00

Je bestelt en rekent af bij:

  • Boekenwereld.com: onze eigen boekwinkel
  • Veilig winkelen, bestellen en betalen
  • Regelmatig gratis e-books
Bindwijze
paperback
hardback e-book
Op voorraad

Gratis verzending vanaf €19,95

Op werkdagen voor 21.00 besteld, volgende werkdag in huis (NL)

  • Taal: Nederlands
  • ISBN: 9789020216127
  • Pagina's: 144
  • Publicatiedatum: 24-04-2019

Je bestelt en rekent af bij:

  • Boekenwereld.com: onze eigen boekwinkel
  • Veilig winkelen, bestellen en betalen
  • Regelmatig gratis e-books

Thuiswinkel waarborg

Onze veilige betaalmethoden:
  • Ideal
  • Mastercard
  • VISA
  • Bancontact
Bekijk de inhoud van dit boek ➔
De dood is niet alleen het einde van het lichaam, het is ook de geboorte van onze geest. Stervensbegeleiding moet dus ook geboortebegeleiding zijn. Hoe kun je stervenden begeleiden op hun soms zo moeizame weg naar de dood? Natuurlijk is het belangrijk om te weten door welke stadia stervenden heengaan. Maar van beslissende betekenis bij die begeleiding is vooral de eigen opvatting over de dood. Wie gelooft dat de dood het einde van de mens is, zal bijvoorbeeld gemakkelijk euthanasie adviseren. Waarom zou een mens meer moeten lijden dan nodig is? Maar wie inziet dat de dood niet alleen het einde is van het fysieke lichaam, maar ook de geboorte van de geest, zal zich afvragen wat er aan geboortebegeleiding bij het sterfbed nodig is. En dan blijkt dat euthanasie soms een voortijdige geboorte van een nog niet volgroeide geest betekent. Stervensbegeleiding die tegelijkertijd geboortebegeleiding wil zijn, ziet er dan ook heel anders uit dan meestal onder dat begrip verstaan wordt.

Hans Stolp

Hans Stolp auteur van Stervensbegeleiding in een nieuwe tijd

Hans Stolp is pastor, auteur en veelgevraagd spreker. Hij studeerde theologie en maakte studie van de psychologie van Jung en van het esoterische christendom. Hij heeft talloze boeken op zijn naam staan (waaronder ook kinderboeken en dichtbundels), waarvan er vele bij Uitgeverij AnkhHermes verschenen. In zijn werk maakt hij de oorspronkelijke, spirituele of esoterische traditie (weer) voor een breed publiek toegankelijk. Een aantal van zijn boeken is in het Duits en Engels vertaald. www.hansstolp.nl

Meer boeken van deze auteur