Het innerlijke kasteel

In 1577 schreef de Zuster Teresa ‘Het innerlijke kasteel’. Een boek over de evolutie van de ziel dat ze schreef na een visioen. Ik was erg benieuwd naar hoe een kloosterbewoonster van de 16de eeuw keek naar de ziel en hoe spiritualiteit werd beleefd in inhield. Want klooster, ziel en visioenen zijn eerder een recept voor ‘heksen’ die op de brandstapel belandden. Ik verwachtte vooral te lezen wat de basis was van onze hedendaagse spiritualiteit waarbij ik af en toe iets herkenbaars zou tegenkomen.

De introductie van vooral de Engelse vertaalster Mirabai Starr is heel uitgebreid, maar wel interessant. Mirabai lijst hier de verschillende kamers op met korte uitleg, die ik op een blad geschreven had. Dit was een grote hulp tijdens het lezen en het kunnen duiden. Ik was wel een beetje teleurgesteld dat ze bepaalde woorden in de vertaling ‘verzacht’ heeft. Spijtig, dacht ik, want zo mis ik toch een deel van de oorspronkelijke hardheid. Al vrij snel raakte me de directe en soms brutale taal. Bijvoorbeeld hoe ze een dood lichaam beschrijft dat verteerd wordt door wormen. Haaks daarop staat dan de zachte en mooie beeldtaal, bijvoorbeeld de ontwikkeling van de zijderups. Dat Teresa dit boek schreef met liefde en overtuiging, spat ervan af.

Wat me vooral verwonderde was dat Teresa als 16de eeuwse non zo vooruitstrevend is in haar manier van kijken naar de evolutie of de weg van de ziel. Ik ervoer de moderne spiritualiteit en inzichten van een hedendaagse Meester. Toch merkte ik ook op dat er een kleine verschuiving is met betrekking tot religie (God). Daar waar in de 16de eeuw God de regie in handen had, spreken we nu in vele gevallen meer over het universum of de Bron. Ook meditatie – of afstand van de discursieve meditatie – brengt Teresa ter sprake.

Inhoudelijk vond ik het boek heel sterk : het heeft me nieuwe en diepe inzichten gebracht en de prachtige beeldtaal waardoor een moeilijke materie begrijpelijk wordt. Niet met alles ga ik akkoord, maar dat hoeft ook niet. Tijdens het lezen vroeg ik me voortdurend af hoe groot de tegenstand destijds was tegen dit boek, dat nu een waardevol geschrift is voor zij die het pad van spirituele groei bewandelen. Mijn verwachtingen zijn meer dan genoeg ingelost. Het is ook een boek dat je traag moet lezen om het te laten indalen en te verwerken.

Voor de vertaalsters, zowel Mirabai Starr (Engels) als Hanneke Norbruis (Nederlands): een dikke pluim! Heel vlot en aangenaam geschreven.

Ik vond het heel bijzonder om dit boek, dat al in 1577 geschreven is te lezen.
Teresa beschrijft alles heel duidelijk al geeft zij regelmatig aan bang te zijn dat zij dingen niet duidelijk uitlegt. Zij formuleert haar zinnen prachtig, een van de zinnen die mij erg aanspraken was deze “Het is de aard van de liefde om zichzelf op ontelbare manieren door dienstbaarheid uit te drukken “.

Haar enorme liefde voor God is goed voelbaar door het hele boek heen.
Wat ik bijzonder vond en ook als prettig ervaren heb, is dat Teresa haar lezers aanschrijft met het woord ‘vriendinnen’.

Voor mijn gevoel heeft de schrijfster geen onderwerp onbesproken gelaten dat wij tegenkomen tijdens onze spirituele groei. Denk aan thema’s als; wereldse gehechtheden, beproevingen op je pad, afstemmen op de Goddelijke wil, in overgave leven, naastenliefde en dienstbaarheid.
Het thema visioenen komt zeer uitgebreid aan bod. Al hoewel ik zelf ook weleens een visioen gehad heb, had dit wat mij betreft wat ingekort kunnen worden 🙂

Wanneer Teresa kamer voor kamer beschrijft kon ik makkelijk bepaalde ervaringen uit mijn leven plaatsen bij een van die kamers, dat heb ik ervaren als heel fijn.

Het boek trok mijn aandacht omdat ik geïnteresseerd ben een reis naar binnen te maken. Het gaat over je innerlijke ontwikkeling, daar wil ik mij wel in verdiepen. Ik kan me vinden in het stukje over ‘nalaten problemen aan te pakken’ en ‘dingen openlijk uitspreken’ kan ik zeker nog in groeien. Het is belangrijk je bewust te zijn van de verleidingen om je heen, zo lees ik in de hoofdstukken over de Eerste kamer.

De tweede kamer is moeilijker toegankelijk, de meesten verdwalen in onze wereldse bezigheden: kopen, verkopen en hebzucht. Probeer verleiding maar eens achter je te laten, in dit deel lees je over het voornemen koesteren niet op het verkeerde pad te raken.

Ik hoop na het lezen van dit boek dichterbij mijn innerlijke zelf te komen. Zeker nadat de afgelopen periode indrukwekkend was, denk ik dat het goed voor mij zou zijn dichterbij mezelf te kunnen blijven en me beter te durven uiten. Ik herken mezelf in de uiterlijke kalmte, maar lees dat dit niet het meest belangrijke is. Er staan wel tips in hoe je dit kan verbeteren, maar ik had ook echt oefeningen verwacht. Misschien dat dit je makkelijker afgaat als je al iets meer bekend bent met spiritualiteit. Het zou ook kunnen dat dit nu voor mij helemaal niet het juiste moment is.

Wat me bij blijft van het boek is het overzichtelijke van de 7 kamers, daardoor leest het redelijk makkelijk weg. Op deze manier lijkt het inderdaad een reis. Doordat het Goddelijke steeds benoemd wordt, werd het voor mij een beetje onbereikbaar. Ik zou het boek daarom niet zo snel aanraden bij mijn familie. Misschien dat er wel iemand bij de yoga is die belangstelling heeft voor het boek.