Connectiviteit

Wat ik hoopte te halen uit het boek Connectiviteit.
Omgaan met mensen blijft toch best een ‘ingewikkeld’ iets en ik was dus erg benieuwd naar mooie tips. Want echte connectie hebben met andere mensen dat moet van twee kanten komen . Ook kan een goede connectie soms best onzekerheden oproepen, en die onzekerheden liggen vaak bij mijzelf. Ik was benieuwd of daar ook tips over te vinden waren.

Of het boek deed aan mijn verwachtingen?
Dat deed het boek zeer zeker. Ik vind de persoonlijke schrijfstijl erg mooi, alsof ze tegenover je zit en tegen je praat. Het boek geeft mij mooie oefeningen die inzicht geven.

Wat mij bij is gebleven van het boek?
Dat is het einde van het boek. De oefening om het goede weer te zien in het leven ook al voel ik eenzaamheid of zit ik in een wat donkere periode. De oefening is eigenlijk heel simpel maar erg helpend. Ik weet zeker dat ik deze oefening vaak zal gaan toepassen, zelfs als ik wel lekker in mijn vel zit.

Of ik geraakt ben door het boek of juist niet?
Ik ben zeker geraakt door het boek. Helemaal omdat de schrijfster uit eigen ervaring schrijft en zij dus echt weet waar ze het over heeft. Haar persoonlijke benadering naar haar lezers raakt mij ook. Het is mooi hoe zij mij echt het gevoel geeft dat ik er ben.

Zou ik het boek aanraden aan vrienden/ familie?
Zeker zou ik dit boek aanraden. Ook mensen die gewoon geïnteresseerd zijn in omgaan met de medemens kunnen dit boek lezen. Er staan zulke mooie tips in hoe om te gaan met de medemens.

Anna Runkle geeft mij met haar boek Connectiviteit vertrouwen en zin om op nieuwe manieren te gaan verbinden met andere mensen. Om meer betekenisvolle vriendschappen en andere relaties te mogen verwachten van het leven. Ik heb verrijkende inzichten gekregen over wat er allemaal komt kijken bij gezonde, voedende relaties.

Ik vind dat Anna Runkle heel helder en bondig uitlegt wat er in het lichaam gebeurt van mensen die, door langdurige, intense stress in hun jeugd, het vermogen om op een gezonde manier te verbinden niet hebben geleerd of niet volledig tot bloei is gekomen. En hoe dat vermogen alsnog ontwikkeld of aangescherpt kan worden. Hoe ontregeling in het (emotionele) lichaam kan worden verzacht.

Ik voel mij erg gezien door Anna Runkle en voel mij erkend in wat ik heb ervaren in mijn lichaam en leven. Ze laat mij ook, door de zachtaardige en begripvolle manier waarop ze schrijft en doordat ze voorbeelden uit haar eigen leven geeft, verbonden voelen met andere mensen die hetzelfde ervaren (hebben). Het ontroert me hoe eerlijk ze is over zichzelf, haar schaduwkant en de dingen die ze heeft meegemaakt.

Het boek is op een lichte en duidelijke manier geschreven. De informatie en oefeningen die Anna Runkle geeft ervaar ik als concreet, vaak herkenbaar, soms confronterend en nooit zwaar. Tijdens het lezen en het doen van haar oefeningen voelde het alsof ze als het ware over mijn schouder meekeek met een bemoedigende blik. Ik vond de oefeningen makkelijk uit te voeren en ze hadden direct een helend effect op mij.

Dit is het eerste boek dat ik van Anna Runkle gelezen heb en zeker niet de laatste!

Anna Runkle beschrijft, vanuit haar eigen ervaring, hoe moeilijk het kan zijn voor mensen met een traumatisch verleden om betekenisvolle relaties op te bouwen.

Ik las dit boek vanuit twee invalshoeken: mijn eigen ervaring met emotionele verwaarlozing in mijn jeugd, en mijn rol als psycholoog, waarin ik hoopte inzichten en handvatten te vinden om cliënten die hiermee worstelen beter te kunnen begeleiden.

Het boek was zowel verrijkend als confronterend. Confronterend, omdat het mij bewust maakte van de subtiele vormen van vermijding die ik zelf hanteer wanneer ik sociale angst ervaar binnen groepen. Wat mij daarnaast raakt, is een patroon dat Runkle blootlegt: juist de mensen die tijdens hun jeugd het meest tekort zijn gekomen, voelen zich als volwassene vaak het meest eenzaam — precies door hun onvermogen om goede relaties op te bouwen.

Aan deze groep, worstelend met sociaal isolement, geeft Anna Runkle weer grond onder de voeten. Eerst leer je begrijpen waarom een traumatische jeugd kan leiden tot moeite met verbinding; vervolgens, via schrijfopdrachten, verbind je die theorie aan je eigen ervaringen.

Al aan het begin van het boek introduceert Runkle een schrijfopdracht en meditatie die helpen om emoties te reguleren. Dit vind ik één van de sterkste elementen: dit boek kan raken aan diepe lagen van kwetsbaarheid en verdriet, en juist deze oefening leert je direct om zulke gevoelens te dragen.

Wat dit boek eveneens sterk maakt, zijn de praktische handvatten om sociaal contact soepeler te laten verlopen. Mensen die nooit hebben geleerd zich sociaal elegant te bewegen, neemt zij mee als een wijze, geduldige moeder. Zo beschrijft ze bijvoorbeeld hoe je ervoor zorgt dat mensen beter naar je luisteren: door zware onderwerpen en sombere verhalen soms te laten rusten, en in plaats daarvan iets te delen waar je enthousiast over bent. Dankzij haar eigen ervaring, gecombineerd met jarenlange begeleiding van cliënten, blijft geen enkel aspect van het sociale leven onbelicht.

Ik ga dit boek zeker aanraden bij een aantal cliënten die worstelen met complex trauma en eenzaamheid. Het is geschikt voor wie de eerste stappen zet in persoonlijke ontwikkeling, maar evengoed verrijkend voor wie al ver is gekomen op dat pad. Door het werk dat ik zelf heb gedaan, word ik niet vaak meer getriggerd — al blijft het lastig om mij te verhouden tot bepaalde groepen. Dit boek voelt als steun, en ik heb er een manier aan overgehouden die ik ga beoefenen op zulke momenten.

Dit boek draagt eraan bij dat de sociale puzzel gemakkelijker te leggen wordt voor mensen die niet gezegend waren met warme, begripvolle en ondersteunende ouders. En doordat zij die puzzel beter leren leggen, gaan zij eindelijk meer warmte, liefde en geborgenheid ervaren in hun leven — iets wat juist deze groep, meer dan wie ook, verdient.

Om deze reden geef ik dit boek vijf sterren.

Moge dit boek zijn weg vinden naar alle mensen die kampen met eenzaamheid, en hun leven verrijken met relaties waarin zij zich geliefd, geborgen en veilig voelen.

Voor wie merkt dat het soms lastig is om echt verbinding te maken, biedt Connectiviteit van Anna Runkle een helder en praktisch houvast. Ik begon aan dit boek in de hoop beter te begrijpen waar sociale blokkades vandaan komen en om tools te vinden voor dieper contact. Het boek heeft me daarbij zeker geholpen.

Het boek legt haarscherp uit hoe vroegere ervaringen je zenuwstelsel ontregelen, waardoor triggers ontstaan die sociaal contact bemoeilijken. Wat me vooral bijblijft, is dat heling begint bij het herkennen van die triggers én dat grenzen stellen geen afwijzing van de ander is, maar noodzakelijke zelfzorg. Anna Runkle geeft concrete tips, van ademhalingsoefeningen tot bewust vertragen, die direct toepasbaar zijn.

Het boek combineert inzicht met actie. Het gaf mij rust, meer begrip voor mijn eigen reacties en hele fijne handvatten voor het dagelijks leven. Ik zou dit absoluut aanraden aan vrienden en iedereen die zoekt naar meer diepgang en oprechte verbondenheid.