Recensie: De vierde dementie (Evelien Pullens)

13 juni 2017

Wat vinden anderen van onze boeken? Lees hier de recensie van 'De vierde dementie' van Evelien Pullens door Helmie van Vliet.

Ik heb het boek met plezier gelezen, ondanks het pittige onderwerp. Het boek leest heel prettig, Evelien heeft een fijn woordgebruik. Ze weet hoe je dementie kunt leren zien als onderdeel van je leven. Net als niet naar de oudere mens kijken als naar een apart ‘soort’ mens.

Het gaat niet alleen over de fases die iemand met dementie doormaakt en doorloopt, maar ook de fases die degene ernaast doormaakt maakt. Dit maakt het boek zichtbaar en daardoor bespreekbaar.

Iedereen zou dit boekje moeten lezen, helemaal niet alleen mensen die (zijlings) met dementie te maken krijgen/ hebben. Want we komen tenslotte allemaal regelmatig in contact met iemand met dementie. En dát niet alleen, want buiten dat het informatief is, is het boek ook op een heel speciale manier confronterend en maakt het dat je over je eigen gedrag, reacties en gedachten gaat nadenken.
Ook door te schrijven over de wisselwerking van degene met dementie en de mantel-ver-zorger, wordt veel duidelijk. Het gedrag of reacties zijn spiegels naar elkaar, over en weer. En niets menselijks is niemand vreemd… Heel mooi gedaan om moeder’s gedachten en dochter’s gedachten langs elkaar te zetten.

Ook voor beroepskrachten kan dit boek een eye-opener zijn, door goed en ánders te gaan kijken naar het leven dat mensen met dementie hebben geleid en de kwaliteiten die iemand heeft ontwikkeld. En daar vervolgens ‘gebruik van te maken’ in het dagelijks leven van mensen en bij hun samenzijn of creativiteit. Wat is er mis mee om iemand met dementie te vragen waar hij/zij blij en gelukkig van wordt en daarop te reageren? Het is m.i. nog steeds te veel pamperen en van buitenaf leuke bezigheden bedenken en dat vervolgens op dementerenden te projecteren… Ik ken zo veel beelden van mensen die tijdens een (creatieve) bezigheid met hun hele lichaam uitstralen ‘tis omdat het moet’…

Wat ik ook erg grappig vind is om het gedrag of uitspraken van iemand letterlijk te nemen. Humor is de allerbeste manier om de zwaarte van een situatie soms te ontkrachten of minder gewicht in de schaal te leggen, zo illustreert Evelien regelmatig.

Mijn verwachting bij het zien van het omslag is in het boek beantwoord. Een intieme foto en een intiem boek.
Je vraagt wat ik van het omslag vind: het is een prachtig foto. Ik zou de tekst niet op deze manier hebben verwerkt. Té bedacht om de letters van de titel achter de gezichten te foefelen. Bovendien zou ik alle tekst op het omslag in één type gehouden hebben.
Ik begrijp de vlekken ín het boek niet zo goed, misschien dat het de versluiering verbeeld? Ik stoorde me eraan.  De indeling van de hoofdstukken is helder. De titel is een mooie vondst!

Mijn algemene indruk van het boek is ‘liefde’.
Ik heb het boek al doorgegeven aan een vriendin en mijn broer gaat het daarna lezen en ik weet zéker dat het daarna verder gaat ‘zwerven’. Het heeft mij een aantal tips gegeven en de algehele visie is prettig om die ook in mezelf te verankeren.

Ik geef het boek een 8 als cijfer. (als ik het al in een cijfer kán uitdrukken..)

Wil je het boek zelf lezen? Bestel het snel en gemakkelijk via onze eigen online boekenwinkel Boekenwereld.com