Stap uit je eenzaamheid – 3 Mythen

21 oktober 2016

3 Mythen over eenzaamheid uit het boek 'Stap uit je eenzaamheid' van Kyra Asatryan

Eenzaamheid is een probleem dat mensen van alle leeftijden treft. De meesten van ons groeien op met het geloof dat bepaalde oplossingen goed zouden werken om eenzaamheid te bestrijden. In haar boek Stap uit je Eenzaamheid rekent Kira Asatryan af met achterhaalde mythen over eenzaamheid.

  • Mythe 1: Verliefdheid is een betrouwbare oplossing voor eenzaamheid.

Verliefdheid brengt absoluut mensen bij elkaar en zorgt ervoor dat we een diepe, sterke band met iemand kunnen hebben. Maar je kunt verliefd zijn op iemand en je evengoed eenzaam voelen in zijn of haar aanwezigheid. Onder de juiste omstandigheden vermindert verliefdheid eenzaamheid, maar onder ongunstige omstandigheden vergroot ze de eenzaamheid juist. Een handigere oplossing dan verliefdheid is verbondenheid: verbondenheid is stabiel omdat het altijd tot minder eenzaamheid leidt, verliefdheid daarentegen is erg grillig. Wacht vooral niet tot een liefdesrelatie jou vindt voordat je kunt ophouden met je eenzaam te voelen.

  • Mythe 2: Sommige vormen van relaties zijn van nature hechter dan andere.

Er is één soort relatie waarvan we vinden dat die hechter behoort te voelen dan andere, namelijk de relatie met familieleden. Je familie heeft natuurlijk het voordeel je goed te kennen omdat je verleden en ervaringen met elkaar deelt. Toch hoeft jullie relatie als familie niet per se te betekenen dat je je verbonden met elkaar voelt, en zul je dus moeite voor elkaar moeten blijven doen. Familie kan voor eeuwig zijn, maar het gevoel van familie – verbondenheid – is zonder actieve, aanhoudende inspanning niet voor eeuwig. Elke relatie kan hecht zijn en elke relatie kan afstandelijk zijn.

  • Mythe 3: Als je eenzaam bent, begeef je dan onder de mensen.

Van alle mythen over wat eenzaamheid vermindert, is dit de hardnekkigste. In het gezelschap van anderen zijn kan leiden tot leuke contacten, maar je kunt je evengoed ongemakkelijk of buitengesloten voelen. Je onder de mensen begeven is dus niet per definitie de juiste oplossing voor eenzaamheid. Een belangrijke fout die we maken in onze zoektocht naar mensen om ons heen, is dat we geen onderscheid maken tussen mensen die om ons heen zijn omwille van ons en mensen die om ons heen zijn vanwege de omstandigheden (zoals het geval kan zijn bij huisgenoten, collega’s en medeleerlingen). Het gaat om het gevoel dat je bij iemand bent die jou wil leren kennen, iemand die om je geeft en een band met je aan wil gaan: dát verlicht eenzaamheid. Uiteindelijk maakt alleen verbondenheid het de moeite waard om bepaalde mensen om je heen te hebben.

Meer lezen? Je kunt het boek hier bestellen.