Nederland is massaal een rouwproces ingegaan na de afschuwelijke gebeurtenissen in Alphen aan den Rijn. We zien bij velen ontkenning, woede, verdriet. En het is zo herkenbaar voor ons allemaal. Want de gedachte dat zoiets vreselijks onszelf ook had kunnen overkomen komt ineens heel dichtbij. "Je zou toch maar even boodschappen gaan doen en nooit meer thuis komen" hoor ik om mij heen zeggen.
We worden weer even met onze neus op het feit gedrukt dat het leven eindig is.

In zo’n situatie delen we allemaal dezelfde gevoelens, dezelfde onmacht en hetzelfde verdriet. En toch beleeft iedereen zijn rouwproces op zijn eigen unieke manier. Wonderlijk dat we zo weinig in staat zijn de overeenkomsten met elkaar te delen. Ik hoop dat mijn boek Rouw van jou mensen een klein duwtje in de rug kan geven, om over het eigen of andermans verlies te gaan praten.

“Durf te zeggen dat je het nog moeilijk hebt na het verlies van je man, ook al is het een jaar geleden. Vraag je buurvrouw eens hoe ze zich voelt na het auto-ongeluk waarbij ze haar dochtertje verloor. Je hebt misschien meer gemeen met elkaar dan je denkt. En mocht er ooit eens een dag komen waarop je zelf diepe rouw ervaart, dan kun je rekenen op steun en begrip van je omgeving.’’

Ik wens alle betrokkenen bij de tragedie in Alphen aan den Rijn veel steun en liefde toe.

Margreet Eriks