Onlangs was ik te gast bij een radioprogramma om over het boek Rouw van jou te praten. Ik werd aangekondigd als ‘de deskundige’. Dat zette me aan het denken. Ik? Deskundige op het gebied van rouw?  Ik heb misschien meer theoretische kennis en het is m’n werk, maar om mezelf dan deskundig te noemen… 

Dat gevoel ging niet over en de gedachte bleef mij achtervolgen. Aan het einde van de show werd het mij eindelijk duidelijk. Ik werd namelijk gevraagd om als ‘deskundige’ chatberichtjes van luisteraars te beantwoorden. Met ieder berichtje wat ik las werd ik me meer en meer bewust van het feit dat niet alleen ik, maar de luisteraars eigenlijk de deskundigen waren! Iedereen die iemand dierbaar verloren heeft is deskundig op het gebied van rouw. Want het blijft een uniek en individueel proces waar je doorheen moet. Een ander kan je hooguit handvatten, steun en troost geven.

Dit besef bracht het woord deskundige voor mij weer in het juiste perspectief, waarna ik opgelucht en met een groot gevoel van verbondenheid de chatberichtjes kon beantwoorden.

Margreet Eriks