Vorige maand stond mijn column in het teken van Heelheidbewustzijn, de energie waar wij naartoe groeien als we leren te stoppen met oordelen (zie de website van Janosh). Daarin sprak ik mijn verbazing uit over wat er zich momenteel op wereldniveau afspeelt. Het nieuws van de aftreding van president Mubarak was nog vers en gezien de timing een belangrijk puzzelstukje voor het ontcijferen van de TUN-kalender (de Maya's voorspelden 11 februari als de dag waarop de mensheid de laatste trede van de Bewustzijnspiramide tegemoet gaat). Het bleek het startsignaal van een nieuwe periode waarin wij toeleven naar onze wedergeboorte. Van daaruit ontstond ook mijn nieuwste code: New Born Time.

Amper een maand later kan ik niet geloven wat er gebeurd is. De doos van Pandora lijkt geopend nadat we zijn overladen met een lawine van dramatisch nieuws. De eenmansshow van Mubarak was slechts van korte duur; nu is het president Khadaffi die de aandacht van de wereldpers heeft opgeëist. Libië aan het front van een culturele oorlog tegen het Westen, zo lijkt het. Maar het meest schokkende nieuws was toch wel de aardbeving in Japan. Mensen die van de ene op de andere dag alles kwijt waren en nu zelfs moeten vrezen voor het gevaar van radioactieve straling. Analisten leggen ons haarfijn uit hoe de situatie in elkaar zit en houden ons dagelijks aan de buis gekluisterd, verslaafd aan de soap die 'het nieuws' heet.

Als ik er afstand van probeer te nemen, vraag ik mezelf af: hoever moeten we gaan? Wat staat ons nog te wachten en hoeveel leed kunnen we nog verdragen? Wat moet er nog gebeuren voordat wij daadwerkelijk voor liefde gaan kiezen? Pittige vragen waar ik geen antwoord op heb. We blijven stoeien met een bewustzijnsprobleem waarvoor we de oplossing in onszelf moeten zoeken. Van binnen weten we het allemaal, maar het lijkt wel alsof het maar niet volledig wil doordringen.

Verslaving aan frequenties
In mijn columns en presentaties gebruik ik vaak de aanduiding 'verhoogde frequenties'. Automatisch ga ik er vanuit dat men dan begrijpt wat ik daarmee bedoel, maar gekeken naar de gebeurtenissen van de afgelopen maand is het goed om hier wat dieper op in te gaan. Zeker als we daarmee een belangrijk probleem in ons proces kunnen verklaren: verslaving aan frequenties.

Iedere keer als een bepaald tijdperk of evolutie eindigt en een nieuwe periode aanbreekt, vinden er enorme energieënverschuivingen plaats. Het heeft effect op alle bewegingen en trillingen, oftewel frequenties. Wanneer een nieuwe frequentie wordt opgestart, doet zich een effect voor dat je kunt vergelijken met een druppel inkt dat in een glas water valt: langzaam verandert het hele glas van kleur. Dit is wat er nu op universeel niveau gaande is. Verandert het ene mens dan heeft dat invloed op de algehele energie.

Om dit proces te versnellen hebben we – om de metafoor weer even aan te halen – meer 'inkt nodig'. De watertoevoer in het glas is aan het versterken, wat betekent dat oude frequenties worden uitvergroot. Bekende valkuilen, angsten en patronen… in vergrote vorm komen ze allemaal weer langs. Liften we mee op de verhoogde frequenties, dan kunnen we hier voorgoed afstand van nemen en ons glas water een mooie kleur geven. De vraag is echter: hoe sterk is jouw inktkleur? Waar ben jij toe bereid om je leven succesvol te maken? Volmondig zullen de meesten zeggen: "Alles!" Die energie houden we dan een tijdje vast, totdat we de inspiratie weer kwijt zijn. We voelen de verandering, maar het gaat ons niet snel genoeg. Vervolgens herroepen we ons onbewust op frequenties waar we inmiddels verslaafd aan zijn geraakt: angst, wantrouw, pijn, teleurstelling, verdriet. Het keert in allerlei vormen terug en hoe graag we er ook vanaf willen, diep van binnen zijn we enorm gehecht geraakt aan dat moment waarop we kunnen zeggen: "Ik wist wel dat het niet zou lukken."

Mijn codes als pijnstillers?
Niet gek dus dat je soms uitgeteld op bed ligt, niet wetend waarom. De nieuwe frequenties trillen zó hoog dat je er met doemdenken compleet aan onderdoor gaat. Bij mij bracht dit de vraag op hoe we dat nou het beste kunnen bestrijden. Het kwam bij me op toen ik enkele weken terug de code New Born Time binnenkreeg. Deze helpt om jezelf af te stemmen op het trillingsveld waarin we ons nu begeven en de bijwerkingen van die energie te reduceren. Later begon ik daarover na te denken: hebben we dat eigenlijk wel nodig? Dat alsmaar verzachten van pijn met hulpmiddelen… houdt dat ons niet bij onze kracht vandaan? Misschien moeten we juist wel veel last van de frequenties krijgen om wakker te worden. En zo dwaalden mijn gedachten verder af, totdat ik het ook op mezelf begon te betrekken. Ik dacht: als ik niet gezond leef/eet/drink, hoofdpijn krijg of misselijk word, wat doe ik dan? Ik neem een pijnstiller om de bijwerkingen te remmen. Je denkt er niet eens bij na, je doet het gewoon. Totdat het ernstig wordt. Dan ineens ga je op zoek naar de oorzaak en ben je omwille van je gezondheid tot alles bereid. Het is pas in de gevarenzone waar wij de kracht vinden om ons leven te willen hervormen. Tot die tijd doe ik echter wat iedereen zou doen: de pijn verminderen.

Zijn mijn hologrammen dan eigenlijk pijnstillers? Hulpmiddelen om ons drama op afstand te houden? Hoe vaak ik mensen niet heb horen zeggen dat ze de open dagen bezoeken om zich 'op te laden'. Dat terwijl ik dit doe om te inspireren, niet om te verzorgen! Tijd om weer eens contact met Saïe op te nemen en hem om antwoorden te vragen.

Fout geparkeerd
Voor mezelf kwam ik er niet uit. Ik roep altijd dat ik de mensen zelf wil laten ervaren, maar heb er nooit bij nagedacht dat ik dat letterlijk zou moeten nemen. Saïe zei me al eens dat ik moest stoppen met entertainen. Moet ik nu dan ook stoppen met 'pijnstillers' uit te delen? Maar omgekeerd lijk ik zelfs – ondanks dat ik lekker in mijn vel zit – ook pijn te veroorzaken. Vorige week bijvoorbeeld: ik was gehaast onderweg om boodschappen te doen en vond een klein plekje voor mijn auto om te parkeren. De ruimte was krap omdat de auto ernaast buiten het parkeervak stond, maar goed… het lukte net, dus was ik tevreden – zelfs al had ik bijna geen ruimte om mijn deur open te doen. Ik kon er eerlijk gezegd wel om lachen. Voor die twee minuten dat ik weg ben, kan het makkelijk!

Ik voelde me die middag geweldig, want ik zat goed in mijn gevoel. Ik had mijn boodschapje gedaan en kwam terug bij de auto waar ik werd aangesproken door een boze mevrouw die claimde dat ik te dicht naast haar auto had geparkeerd. Wat ik wel voor een "randdebiel" was om mijn auto zó asociaal neer te kwakken! Haar man (die last van z’n rug had) kon niet eens fatsoenlijk instappen. Ik probeerde vriendelijk te blijven door met een glimlach mijn excuses aan te bieden, maar zo gemakkelijk kwam ik er niet vanaf. Ze bleef me scheldend verwijten dat ik alleen maar aan mezelf dacht, dat niemand in deze wereld rekening met haar zieke man hield.

Terwijl ze me van alles bleef toewensen, voelde ik haar boosheid. Gek genoeg kon ik begrijpen waarom ze zo fel reageerde. Het ging niet om mij of om mijn parkeergedrag. Dat was slechts de druppel die de emmer van opgekropte frustraties liet overlopen. Het vreemde was dat toen ik terug in mijn auto stapte, ik mijn vrolijke gevoel helemaal kwijt was. Mijn energie daalde en ik voelde mezelf moe worden. Een vervelend gevoel. Hoe open en bewust ik ook denk te zijn, ik kon me wéér niet beschermen tegen negatieve energieën die me beïnvloedden.

We mogen kwetsbaar zijn
Naderhand legde Saïe me uit dat dit een gebeurtenis was die geregeld voor komt. Hij vertelde me dat we door de verhoogde frequenties tijdelijk wat kwetsbaarder worden. Wanneer je de moed hebt gevonden om jezelf aan je omgeving te presenteren, duiken er mensen of situaties op die je testen. Je loopt het risico om afgewezen te worden, een onverzettelijke angst die diep in ons binnenste verstopt zit. Hoe we dat moment ervaren, daar hebben we een keuze in. En dat hoeft niet pijnlijk te zijn. Saïe verklaarde zichzelf door nota bene te verwijzen naar mijn eigen teksten:

"Gevoelens als vreugde, vrede en opwinding zijn een aanwijzing dat je handelen, denken en voelen zich op een manier voltrekt, die overeenkomt met je ware aard als liefdevol uniek persoon. Gevoelens als angst en twijfel doen vermoeden dat dit juist niet het geval is."

Met andere woorden: je kunt voelen wanneer je de koers vaart die bij jou past, want dan spreidt jouw energie zich als een inktvlek over de omgeving uit. Afwijzing is niet erg. Het betekent vaak dat je iets in iemand geraakt hebt of dat je tegenspeler jaloers is op de manier waarop jij je kwetsbaarheid durft te tonen. We mogen in deze tijd kwetsbaar zijn, vooral als we de bijwerkingen van de verhoogde frequenties willen overstijgen.

Geometrie is kennisoverdracht
Terug op mijn vraag: help ik mensen met mijn codes of maak ik ze afhankelijk van een soort pijnstiller dat de persoonlijke groei uitstelt? Saïe was hier kort over: "Beleef het zoals jij kiest dat je het wilt beleven. Zo zal het dan ook zijn." Nou, daar werd ik niet veel wijzer van! Natuurlijk nam ik daar (eigenwijs als ik ben) geen genoegen mee. 'Lekker vaag', dacht ik. Totdat ik de volgende informatie kreeg…

Wij als mens zijn verantwoordelijk voor onze groei, de keuzes die we maken en hoe we ons proces ervaren. Op de transformatie waar de Aarde in zit hebben we echter geen invloed. Dit alles staat vast. Je kunt het accepteren of ertegen blijven vechten, links of rechts: eromheen kun je niet. Hoe we als individu naar 2012 toeleven is echter een eigen keus. Intussen wordt ons via vele kanalen gereedschappen uit andere werelden aangereikt om ons te begeleiden. Zie het als een kind dat iets leert door kennisoverdracht. Door uit te leggen dat vuur heet is, hoeft het kind niet eerst zijn handen te branden om dat te weten. Vuur is gevaarlijk, dus luidt de boodschap: 'Niet aankomen!'

Zo werkt dat ook met ons. We kunnen niet alles ervaren, vandaar dat onze gidsen bepaalde kennis met ons willen delen. Daar hoef je niet speciaal voor te zijn: we kunnen er gewoon om vragen. De geometrische codes zijn een voorbeeld van zo'n energie/informatieoverdracht. Je kunt er gebruik van maken of niet. Het is geen wondermiddel of pijnstiller, want je moet het nog steeds zelf doen. Geometrie helpt je alleen om met jezelf in contact te komen en je transformatie te ondersteunen en/of versnellen.

Wij houden van drama
Zoals gesteld aan het begin van de column, vragen veel mensen zich af: wat moet er nog komen? Het nieuws op televisie schetst een doemscenario waar we bang van worden. Je mag het eigenlijk niet zeggen, maar het lijkt wel alsof eerst de halve wereldbevolking moet sneuvelen voordat de boodschap bij ons doordringt. Het is heftig om te zien en je kan er alleen maar verdrietig van worden, maar besef je tegelijkertijd wel dat wij mensen eigenwijs zijn. Wij houden van drama. Waar de kennis ons wordt aangereikt, wensen we liever alles zelf te ervaren… en dat doen we door te lijden.

Wees niet ongerust als dit je aangrijpt. Wij zijn voorlopers die de gebeurtenissen in perspectief durven zien. De ontwikkelingen in de wereld ontstaan niet zomaar: om volledig los te komen van onze beperkende programma's moeten bepaalde politieke, maatschappelijke en sociale systemen vallen – ze zijn ontstaan vanuit een oude energie dat in rekbaarheid het plafond heeft bereikt en de Nieuwe Mens niet langer kan inkaderen. De verhoogde frequenties golven er als een zeestorm overheen, groepen mensen achterlatend die angstig blijven vechten tegen het onbekende. Dat gevecht is niet nodig als je de komende maanden dicht bij jezelf blijft. Stel jezelf regelmatig de vraag: kies ik voor angst of liefde? We zitten in een fase waarin we worden ingewijd in een nieuw bewustzijn, de tijd waarin je tegen jezelf mag zeggen: "Ik ben perfect zoals ik ben."

Op weg naar bevrijding
Deze inwijdingsfase duurt tot 28 oktober 2011. Dan hebben de frequenties waar we nu in zitten hun hoogste punt gehad. Het betekent niet de start van een nieuwe cyclus, maar een bevrijding. Bevrijding van ons karma, oude patronen en beperkende overtuigingen. Zoals Saïe me dit heeft uitgelegd klinkt het allemaal erg mooi en poëtisch, maar met vrijheid komt ook een grote verantwoordelijkheid. Durven wij straks voor 100% de verantwoordelijkheid te nemen voor hoe ons leven verloopt? Kunnen wij onbevangen in het diepe springen om te creëren wat we willen? Hoe dan ook: spannend wordt het zeker!

Saïe heeft me gezegd de komende tijd veel nieuwe informatie te geven over dit omslagpunt. Ook komen er speciale coderingen om ons te inspireren onze vrijheid aan te wenden. Ik zal rond 28 oktober ook weer activaties organiseren, zoals we dat gedaan hebben op 11 februari. Bereid je voor: Saïe gaf aan dat het nog niets was bij wat er komen gaat! Ik houd je op de hoogte.

Al met al staat ons dus een prachtige en unieke periode te wachten. Bijwerkingen mogen er soms zijn, maar prijs jezelf te allen tijde gelukkig dat je juist deze tijd hebt gekozen om hier op Aarde te zijn. We mogen met z'n allen deel uitmaken van iets dat maar één keer in de 16,4 miljard jaar voor komt! Een evolutiesprong die de wereld voorgoed verandert. Wees je bewust, meer en meer, van wat je denkt en voelt. Geniet ondertussen van je prachtige reis en inwijdingsprocessen.

Van hart tot hart,
Janosh

New Born Time
Er is geen weg meer terug: de laatste fase van onze evolutie is begonnen. Het is de periode tot 2012 waarin we worden ingewijd in een nieuw bewustzijn. Veel mensen kiezen onbewust voor de schaduwkant van dit proces en ervaren bijwerkingen die steeds sterker toenemen. Vermoeidheid, onrust, pijn, verdriet, afgunst; willen we ervan af, dan moeten we het licht tegemoet treden door te erkennen en herkennen wie we werkelijk zijn. Het oordeel over onszelf en de ander dienen we los te laten, zodat we groeien naar heelheid. Pas dan komen we bij onze grootste kracht en kunnen we alles creëren wat we willen. De bevrijding ligt in het verhogen van je frequentie door je mannelijke en vrouwelijke energie in balans te brengen. Het vereist dat we veel liefde en geduld met onszelf hebben. Dat we nu echt gaan luisteren naar ons gevoel, in plaats van het weg te drukken. De frequentie ‘New Born Time’ kan je helpen je mannelijke en vrouwelijke energie te synchroniseren en je algehele frequentie te verhogen.