Q: If Being, or God, is the creative source of all energy and thoughts, and thoughts from the ego are a negative form of energy, don’t these negative thoughts originate from Being? In other words, did God create evil?

A: That kind of question has been asked and talked about by many philosophers and it has remained a kind of stumbling block in the Christian religion. So let’s see what the intuitive answer is.  In this sense-perceived universe, if you want to use anything here to compare God to, the most appropriate thing would be the sun.

Hulpvraag aan Bénazir:
Ik ben vertegenwoordiger en vaak op de weg. Hoewel ik helemaal alleen rij, heb ik het gevoel dat er iets op mijn achterbank meelift. Ik zie niets en schaam me dood om het met iemand te bespreken. Het  gevoel wordt steeds sterker, zo sterk dat ik mijn concentratie in het verkeer af en toe dreig te verliezen.
Bram

Esoterie als basis van marketing

Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet

Deze uitspraak, die bekend staat als de gulden leefregel, wordt in vrijwel elke religie, cultuur en leefwijze gebruikt. Behandel een ander zoals je zelf behandeld wilt worden, betekent het. Maar wat als je masochist bent? Als je geniet van pijn en vernedering? Pijnig en verneder je de ander dan? En wat heeft dat dan nog met respect te maken? 

Op een kille zaterdagochtend stond ik in een tochtig auditorium naar een van mijn dochters te kijken die helemaal opging in de generale repetitie voor de jaarlijkse toneeluitvoering. Als getalenteerd actrice was ze tijdens de audities gekozen voor de hoofdrol, maar enkele weken voor de generale repetitie was haar een minder belangrijke rol gegeven. Ik had de reden voor die verandering nooit kunnen achterhalen – en mijn dochter wilde er niet over spreken – tot een van haar vriendinnen zich liet ontvallen dat toen een nieuwe regisseur de zaak overnam, een ander dertienjarig meisje had gelogen over haar toneelervaring om hem ervan te overtuigen dat zij de rol moest krijgen die mijn dochter was toebedeeld – die haar beste vriendin was.

Het leek wel of er geen einde kwam aan het applaus. De zestienjarige pianiste boog een aantal keren in de richting van het enthousiaste publiek. Vervolgens maakte ze een hoffelijk handgebaar naar het orkest achter haar om de loftuitingen met hen te delen. Ze stond daar heel natuurlijk en al die bewegingen kwamen behoorlijk professioneel over. Alleen haar ietwat verlegen oogopslag verried dat ze nog niet door de wol was geverfd.

Onlangs was ik te gast bij een radioprogramma om over het boek Rouw van jou te praten. Ik werd aangekondigd als ‘de deskundige’. Dat zette me aan het denken. Ik? Deskundige op het gebied van rouw?  Ik heb misschien meer theoretische kennis en het is m’n werk, maar om mezelf dan deskundig te noemen…

Vorige maand stond mijn column in het teken van Heelheidbewustzijn, de energie waar wij naartoe groeien als we leren te stoppen met oordelen (zie de website van Janosh). Daarin sprak ik mijn verbazing uit over wat er zich momenteel op wereldniveau afspeelt. Het nieuws van de aftreding van president Mubarak was nog vers en gezien de timing een belangrijk puzzelstukje voor het ontcijferen van de TUN-kalender (de Maya's voorspelden 11 februari als de dag waarop de mensheid de laatste trede van de Bewustzijnspiramide tegemoet gaat). Het bleek het startsignaal van een nieuwe periode waarin wij toeleven naar onze wedergeboorte. Van daaruit ontstond ook mijn nieuwste code: New Born Time.

Een veel gestelde vraag op lezingen en beurzen is: ‘wie ben ik?’. Wat een vreemde vraag eigenlijk. Ik wil dan ook altijd graag weten wat ermee bedoeld wordt. Je weet je naam, je kent je geschiedenis, je kent je karakter. Welke ‘wie’ ken je dan niet. Toch is de vraag niet zo vreemd. We hebben zoveel delen van onszelf dat de kans groot is dat je een deeltje helemaal kwijt bent waardoor er het idee bestaat dat je niet meer werkelijk weet wie je nu echt bent.

‘Kijk, leven doe je gewoon als je ademt en je hart klopt’, zegt een goede vriend die ingewikkelde zaken altijd ijzig eenvoudig voor kan stellen. ‘Daarna ga je het leven invullen. Veel moeilijker is het niet’. Ik ben even stil. Vaak zijn we drukker met het leven invullen dan met het leven léven. Als vissen happen we naar adem tussen de bedrijven door. En dat ons hart klopt beschouwen we als vanzelfsprekend gegeven. Moet ook wel, want wij hebben het druk. Druk met invullen, wensen, dromen, plannen en willen. Onze wil zit op de troon van ons bestaan. En met die wil, zo houden we onszelf voor, maken wij de weg waarop we lopen.

Nederland is massaal een rouwproces ingegaan na de afschuwelijke gebeurtenissen in Alphen aan den Rijn. We zien bij velen ontkenning, woede, verdriet. En het is zo herkenbaar voor ons allemaal. Want de gedachte dat zoiets vreselijks onszelf ook had kunnen overkomen komt ineens heel dichtbij. “je zou toch maar even boodschappen gaan doen en nooit meer thuis komen’ hoor ik om mij heen zeggen.
We worden weer even met onze neus op het feit gedrukt dat het leven eindig is.

Een aantal dagen geleden werd ik door een goede vriend nietsvermoedend geconfronteerd met een redelijk directe vraag; ‘Zeg Margreet, jij hebt eigenlijk een hele grote passie voor de dood hè’? Deze vraag was er een die ik niet direct kon beantwoorden. ‘Is dat eigenlijk wel zo, heb ik een passie voor de dood? En waar bestaat die dan uit? Zou het niet heel erg raar en morbide klinken, als dat waar zou zijn?’

Beste lezer,

Huisstijl

Onze website heeft duidelijk een ander gezicht gekregen. Wij willen daarmee laten zien dat ook AnkhHermes verandert en zich vernieuwt. Met een nieuwe site én een nieuw logo willen we het transformerende karakter van AnkhHermes nog eens benadrukken.

Linda Keen, het Amerikaanse adelaarsjong en bloemenkind van de jaren zestig, is in 1976 afgestudeerd aan de opleiding voor intuïtieve ontwikkeling in Californië. Ze heeft een aantal jaren in Nederland gewoond en heeft vier kinderen uit twee huwelijken met een Nederlandse echtgenoot.